“Naor Wolluk”

Details

Geschreven: vrijdag 12 juni 2026 11:49

Geschreven door Huub Kersemaekers

Mijn Brabantse hart maakte een klein luchtsprongetje, toen enige maanden geleden bekend werd dat wij “Naar Waalwijk” zouden gaan.

Op uitnodiging van “Vrienden van Sint Jan de Doper” mochten wij vandaag een benefietconcert brengen in de monumentale neo-byzantijnse kerk van architect Hendrik Valk (1886-1973), die de skyline van de stad Waalwijk bepaalt.

Waalwijk, onder de rook van ’s-Hertogenbosch, Breda en mijn geboortestad Tilburg, waar onze Maastrichtse dirigent Hennie Ramaekers ooit directeur was van het “Centrum voor Muziek en Dans Midden-Langstraat. De stad waar schoenfabrieken en leerlooierijen lang de economische basis vormden.

(Foto: Bert Haandrikman)

Verwarming van kerken is tegenwoordig een heikel punt en de eerder genoemde vrienden hebben een fonds waarvoor gelden benodigd zijn om een en ander te kunnen financieren.

Met een mooi programma hopen wij een steentje te kunnen bijdragen aan dit initiatief en trokken muzikaal dus stevig van leer, om in Waalwijkse terminologie te spreken.

Een voortreffelijke presentatie van een trotse Ralph Reubsaet, die het publiek geweldig wist  te motiveren met zijn aanstekelijke teksten ter begeleiding van het klassieke en moderne repertoire.

Onze solisten, sopraan Vassiliki Chanou en violist Tim Puc Tran brachten het gevoelige en ontroerende werk “Ave Maria” van Gomez. In “Les Chemins de l`amour” van Poulenc soleerde Vassikili alleen.

Bas-bariton Bèr Schellings en tenor Jules Peeters waagden zich aan Verdi`s “Solenne in Quest`ora” en bij het werk “Torna a Sorriento” van Ernesto soleerde Bèr Schellings alleen.

In een andere rol dan pianist, dirigeerde Michiel Ballhaus “The Rose” van Amanda McBroom

Verdere informatie vindt u in de recensie van Jan van Oudheusden op Facebook: door te klikken op Vrienden van Sint Jan de Doper

Heuvellandconcert Gulpen

Details

Geschreven: zondag 24 mei 2026 21:58

Geschreven door Huub Kersemaekers

De Staar staat met name bekend als reizend koor naar allerlei locaties in ons eigen land en daarbuiten, soms vèr daarbuiten. Wenen, Rome, Londen, Praag, Boedapest, Clermont Ferrand en anderen. Groningen, Friesland, Drente, Overijssel en onze noordelijke provincies blijken een groot liefhebber te zijn van de vocale kwaliteiten van het koor. 

(Foto: Bert Haandrikman)

“Moeten jullie nog helemaal terug naar Maastricht” is daar na een concert een veel gestelde vraag.
Hoe leuk is het dan dat we in ons eigen Limburgse Land weer eens mogen optreden. Dat zou in onze optiek wel wat vaker mogen. Zeker omdat, hoe spijtig ook, diverse koren omvallen. Wat moet er toch gebeuren met al die zangers die hun muzikale hobby moeten verlaten? Dat is toch doodzonde!!
Ons mooie koor zal daardoor wellicht in Limburg hopelijk weer voet aan de grond krijgen. De Limburgers op de eerste plaats, zonder de provincies en het buitenland te vergeten.
Daarom was de Staar zo blij met het initiatief van bestuurslid Rolf Arninkhof om in het heuvelland, te weten, Gulpen, te mogen optreden.
De Sint Petrus kerk was onze gastheer/gastvrouw. Het centrale godshuis met in mijn optiek een mooie akoestiek.
Het kinderkoor ”Canticollis” o.l.v. Ghislaine Mommer en pianist Toon Konings leverde een leuk voorprogramma met zang en beweging.
Onder leiding van Hennie Ramaekers en pianist Michiel Ballhaus bracht de Staar klassiekers van Händel, Caccini, Schubert, Verdi en Rossini. Gevolgd door “Mi Mancherai” (Tenor Jules Peters), Torna a Surriento (solo Bas Bariton Bèr Schellings) en het koor met “Sogno di Volare” uit de game Civilisation VI.
Na de pauze wat luchtiger werk uit “Les Miserables, uit de film “Amistad” en het Schotse “Loch Lomond”.
Het populaire repertoire met een klassieke touch waren “The Sound of Silence”, “The Rose”, “Bohemian Rapsody” en “Les Lac de Connemara” waarin Bèr Schellings soleerde.
Natuurlijk neem je afscheid van het enthousiaste Gulpener publiek met “Gegroet, mijn Limburg.